Het is een beetje raar hoor. Onder andere door de BVN (Beste Vlaanderen/Nederland- zo hoor en zie ik Erwin Krol elke avond zijn kapsel verdedigen alsmede de schaatsvoorspellingen in Friesland), maar ook door berichten van jullie ben ik ernstig op de hoogte van het weer dat bij jullie gaande is. Hemels of deksels weer? Laat ik even aan het midden. Ik vind het jammer dat ik het missen moet. Het winterse weer, sneeuwballen in het nekje van mijn vriendin duwen, zonder schaamte alcohol bestellen het eind van de ochtend (lang leve de Gluhwein), ouderen nog langzamer zien schuifelen dan zij normaal doen en lekker warm zitten met de verwarming aan en gezelschapsspelen spelen. Niets van dat alles hier. Best wel raar. Een paar dagen voor kerst, ik ben het niet gewend om dan zonder shirt rond te dartelen (hoogstens naakt een rondje in een tuin om een jacuzzi heen in de late uurtjes…) de hele dag. 28 graden Celsius hier zo gemiddeld. Dan is het even raar om je in de kerst sfeer te doen voelen. Misschien even wennen, alhoewel dit voor mij het enige jaar is, dat laat op zich geen tijd te over voor een gewenningsproces. Afgelopen week heb ik mijn moeder dan toch maar aangespoord om kerstversieringen, en misschien wel een boom, samen met mij aan te gaan schaffen.

Misschien doen we wel kerstdiner aan het zwembad als we zin hebben, wie weet?

Nog even een mooi verhaaltje: Ging laatst met Huub naar de kapper hier in Suriname. Veel blonder dan mijn broertje worden ze niet gemaakt. Ik vertelde de kapper hoe het ging gebeuren (resultaat was zo zo…), en het was een schitterend gezicht toen de hindoestaanse jongen zijn schaar te hand nam en begon te knippen. De witte lokken vielen op de grond, tussen alle pikzwarte haren. Een soortig van met barber-duo-penotti voltrok zich daar op de grond. Met als verschil dat wanneer je te hard door de choco-pasta roert, deze meer de kleur van het zwart aanneemt en dat hier de blonde lokken van Huub fier kleur behielden tussen de haren van Miss India. Well done.

Gister was een schitterende dag, met een heerlijk gevoel. Dankzij alle donaties kon ik gisteren als een ware kerstman door de speelgoedwinkel lopen en een ontzettende hoeveelheid cadeau’s aanschaffen. De rode loper werd zo ongeveer voor mij uitgelegd, ik had 2 elfjes (in werkelijkheid gewoon winkelpersoneel) die me hielpen. Ik koos uit en zij tilden het naar de kassa. Een tafelvoetbalspel, een poppenkasttheater, een aantal hoela-hoops, een lading auto’s, poppen, klei, vormpjes, een thee setje, een strontlading snoep –volgende donaties voor de tandartskosten, haha en ook een heel mooi kerst-pakket voor Henk en Hermien, de mensen die al deze kinderen in huis nemen. De wagen volgeladen

en naar het kindertehuis gereden. Ik heb er bewust voor gekozen te komen op een moment dat de kinderen er niet waren, zodat we de cadeua’s gewoon onder de boom konden zetten

en dat de kinderen lekker konden denken dat het echt van de kerstman afkomstig is. Ik wilde echt niet dat al die kinderen mij moeten komen bedanken en dat ze stuk voor stuk op de foto moeten poseren met een stuk speelgoed zodat de donateurs dit konden zien. Houd ik niet van. Laat kinderen lekker genieten en zich niet druk maken van wie het gekregen is. Volgende keer als ik er ben, zal ik wat foto’s maken dat ze (ongetwijfeld) lekker mee aan het spelen zijn. Henk en Hermien waren echt super verrast en bijna sprakeloos door de hoeveelheid cadeau’s. Dit soort dingen geeft hen weer de moed om er mee door te gaan. Namens hen, ontzettend bedankt zij die hebben bijgedragen. Hierbij een linkje naar het kindertehuis http://www.lobi-blesi.nl.

Ik wens iedereen een ontzettend fijne kerst toe, really do! Laten we allen ons ongans gaan eten. Klaar voor de start: AF!