Woensdag 18-11-2009

15:02

(Mijn spellingscontrole werkt niet, dus slordige fouten- I am so sorry...)

Ola, het neemt langzaam aan vormen aan hier zo in Suriname, en daar ben ik blij om. Vorige week dus bij de opdrachtgever langsgegaan, deze week zitten te stoeien met een brainstorming, plan van aanpak en een tijdsplanning. Lastig om dit zo te bloot te bedenken omdat ik nog niet helemaal weet wat er allemaal bij zo een onderzoek komt kijken en dan al helemaal in Suriname. Maar we roeien met de riemen die we hebben...En wat doe je als je niet helemaal zeker bent of je wel kunt zwemmen? Dan roei je op je best, want dan mag de boot zeker niet omslaan. Dus noem mij maar de kapitein, want ik houd alles in de haak. Ok, genoeg van mijn neo-semi-demi-quasi-verkapt intellectuele woorden. Hoe is het met jullie? Ik hoor dat de wind goed is op gaan staan, niet? Vervelend zeg (sarcastische smiley...). Hier nog altijd hot, wel fikse regenbuien nu en dan, maar dat werkt enkel verkoelend, haalt de immense vochtigheid ietwat uit de lucht. Zondag lekker de hele gechilled in hangmatten,beetje gezwommen in de rivier. Samen met met Pim, vriend van de familie die hier helpt met wat werkzaamheden,was ik meegegaan met Joel, een Surinaamse Nederlander die hier een hoop weet te vinden, en nederlandse stagaires in zn huis heeft, zij gingen allen op een tripje naar een chill plek voor de zondag. Wijdus mee, heerlijk diestilte en rust soms (zie foto boven) Verder maak ik nieuwe vrienden...was een dagje met mn moeder mee film-opnamen draaien op een school hier. Die kids zijn super, echt heel leuk was het.

Begin een beetje de weg te vinden hier in de buurt en de stad. Sinds het weekend heb ik de ongelovelijke mazzel dat ik een auto tot mijn beschikking heb gekregen. Mama en Julesà jullie zijn toppers! Het klinkt misschien overdreven, maar zonder wagen kom je hier nergens. De bus rijdt. Maar wanneer? Als hij zin heeft/vol is. Fietsen? Mensen rijden als gekken hier, waar zijn de fietspaden, welke fietspaden, wat zijn fietspaden? En dan nog maar zwijgen over groot de afstanden zijn die je dan zou moeten fietsen in deze hitte. Nee dus. De wagen, I love it. Mijn airco werkt niet, soms nauwelijks en de radio werkt niet (in Suriname is de auto radio van levensbelang lijkt het wel. Hard moet het kunnen hier. Hard!), maar het geeft allemaal niets. Laatst zag ik dat er een hardloopwedstrijd gehouden ging worden in de stad. De marathon. Ik wilde me inschrijven voor de 10 km, bleek deze er niet te zijn, enkel de marathon en de halve marathon voor mietjes. Dacht ik nog, doe ik toch de halve marathon. Ben toch een bikkel, zeker. Nou had ik me afgelopen week ingeschreven bij de sportschool, en na 20 minuten op de loopband daar (in de sportschool zonder airco in Suriname), was deze jongen gesloopt. Tot zover mijn plannen om hier een halve marathon te gaan lopen...sorry voor hen die wel in mij geloofden. Zelfs die tattoo op de ribben kan me hier niet redden...Sportschool dus. Op zich prima, alleen geen airco, en de meest crappy apparaten die ik ooit heb mogen vasthouden, en toch is het beter dan ik verwachtte aan te gaan treffen. Zo is Suriname dan ook wel weer. Heb gister mijn plan van aanpak naar de VU gestuurd, en zit nog te wachten op een reactie, ben erg benieuwd naar wat ervan gevonden wordt. Mijn project is heel kleinschalig opgezet, en ik hoop dat de VU er genoeg in ziet om een scriptie over te schrijven, nee wacht ik formuleer het onjust: Ik hoop dat ik duidelijk genoeg heb gemaakt dat er voldoende interessante dingen in zitten om een fantastische scriptie over te gaan schrijven. Jee-ha! Het eten is hier soms een grote grap. Kom je een eettentje in, stel je hier niet te veel van voor by the way, kijk je eens op het menu dat achter de balie hangt, maak je een keuze voor iets lekkers- krijg je steevast te horen: hebben we niet. Oh, ben ik te laat, vraag ik dan. Nee, dat komt pas volgende maand, antwoord de nasi/bami dame. Wat heb je dan wel, vraagt de blanke. Nasi of bami- kip, zegt de nasi/bami dame. Soms ook nog wel een broodje kip voor de lliefhebber. Ik ben er dol op hoor, daar niet van, maar variatie is ver te zoeken als verschillende bevolkingsstammen in Rwanda... Maar we klagen niet, he. Zijn hier vrijwillig gekomen. Dat kunnen we van de meeste hedendaagse Surinamers eigenlijk niet zeggen. Waar gaat dit heen? Geen idee ook zelf, zal stoppen met de ongein, some day...